สวัสดีชาวโลก

อ่านแล้วโดนใจเนอะครับ

พออ่านจากเมลล์แล้วต้องเอาไปแปะในบล็อกเลย

เผื่อหัวหน้าแถว ๆ นี้จะหลงเข้ามาอ่านแล้วเกิดปัญญา

ใช่เลย โดยเฉพาะข้อ 4-5 โดนประจำทุกวันจนเบื่อ ไม่ใช่ชินชานะ

นอกจากจะไม่ให้เกียรติแล้วยังก้าวร้าวถึงบุพการี สถาบันการศึกษา โดยที่ไม่ได้ถามไถ่ถึงที่มา หรือยกตัวอย่างง่ายๆ กำลังอยู่ระหว่างตรวจร่างบันทึกอยู่ แต่หัวหน้าว่างานเร่งมาขอไปตรวจเอง พอตรวจเสร็จก็พูดเสียงดังว่า กรูเห็นเมิงนั่งตรวจตั้งนาน ทำไมถึงไม่เห็นว่าพิมพ์ผิด(ทั้งหน้าผิดจุดเดียว และเป็นจุดที่ยังตรวจไปไม่ถึงเพื่อนหัวหน้าขอก่อน) กรูรับคนจบสูงมานะเนี่ย ทำงานยังกะคนจบป.6 คนจบป.6 บางคนยังทำงานดีกว่าเลย ซื้อวุฒิมาหรือเปล่า เอาใบเกรดมาหลอกกันหรือเปล่า ขอดูตัวจริงหน่อยสิ

ทางเราเองก็ไม่มีวาทะศิลป์เพราะเป็นคนพูดตรงๆ ถ้าอยากให้ดูวันพรุ่งนี้ก็จะเอามาให้ กลับกลายเป็นคนก้าวร้าวในสายตาหัวหน้าตั้งแต่นั้นมา เพราะไปแย้งเขา ไม่เถียงก็เหมือนเถียง แล้วเขาก็ว่าแม่ไม่สั่งสอนหรือไงเวลาพูดกับผู้ใหญ่ โดยพูดเสียงดังให้คนอื่นฟังให้เราอับอาย พี่เข้าใจว่าพ่อตายตั้งแต่เด็ก ก็เลยมีบุคลิกแข็งเหมือนผู้ชาย แบบก้าวร้าว เพราะขาดพ่อ!?! มาตอนนี้จากที่เคยนิ่งๆ ก็พอผิดหูก็เริ่มแสดงความก้าวร้าวออกมา เพราะเขาไม่เห็นถึงความให้เกียรติของเราตั้งแต่เราบอกว่า จะเอาใบเกรดตัวจริงมาให้ ตั้งแต่นั้นมาพฤติกรรมของหัวหน้าก็เปลี่ยนไป

ข้อ 3 ก็เป็นอีกข้อที่ใช่เลย เพราะจริงๆ แล้วเราก็ช่วยๆ กันเช็ดคอมฯ นะ แต่ป้าในแผนก เสมียนอาวุโส ท่านชอบมาเช็ดต่อ ทั้งๆที่บอกว่าเช็ดแล้วแต่แกก็มักจะเช็ดทับ ตอนแรกไม่คิดอะไร คงประมาณเหมือนแม่เราคนแก่คงชอบทำ แต่กลับกลายเป็นหัวหน้ามาเห็นตอนแกเช็ดทุกที ก็คิดไปเองว่าพวกเราเอาเปรียบแก เรียกประชุมและจัดเวรให้เช็ดทำความสะอาดคอมฯ ถึงขนาดนี้แล้วป้าแกก็ยังจะมาเช็ดอีก ทำให้คนที่เป็นเวรถูกว่า และคาดโทษคนเป็นเวรรอบถัดไปว่า จะเหมือนคนแรกไหม และป้าคนนั้นก็ยังเช็ดซ้ำอีกเหมือนเดิม พอมาถึงเราเลยไม่ทำซะเลย เพราะถึงทำหัวหน้าก็ไม่เห็น และตำหนิโดยไม่ถามเหตุ ใช้สายตาที่เห็นและตัดสินเอาเอง

ส่วนข้อ 1-2 ยังไม่เห็นกะตา แต่ข้อ 2 มีเลขาฯ หน้าห้องมาบอกบ้าง

ตอนนี้ลาออกแล้ว บอกตามตรงว่าใช่เลย เพราะเข้าทำงานเพราะองค์กรดี สวัสดิการเยี่ยม สิ่งแวดล้อมสวยงาม สภาพแวดล้อมดีมาก แต่ต้องจากไปเพราะหัวหน้ามีส่วนถึง 70% อีก 30% เป็นเรื่องทางบ้านที่สามารถรอเวลาได้อีก แต่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

ขอบคุณค่ะ